Një rrëfim i ndjerë nga studiuesja Aigerim Alpysbekova ka tërhequr vëmendje për historinë e saj të sakrificës, ndryshimit dhe përballjes me sfidat gjatë rrugëtimit drejt doktoraturës në SHBA.
Ajo tregon se si në vitin 2022 la pas një jetë të qëndrueshme në Astana, një punë të mirëpaguar dhe u shpërngul në Austin së bashku me dy fëmijët e saj për të nisur një kapitull të ri akademik. Vendimi për të ndjekur një program PhD, sipas saj, nuk është thjesht një zgjedhje studimi, por një transformim i plotë i stilit të jetesës, financave dhe rutinës.
Fillimet nuk kanë qenë aspak të lehta. Ajo rrëfen momentet e para në një vend të ri, pa karta krediti, me para cash dhe me dy fëmijë të lodhur pas një udhëtimi të gjatë, duke u përballur me refuzime nga hotelet dhe pasiguri totale. Vetëm pas disa përpjekjeve arriti të siguronte një vend për të kaluar natën, ndërsa në ditët në vijim gjeti edhe një apartament.
Sfida financiare ishte një tjetër realitet i fortë, pasi ajo duhej të mësonte të jetonte me më pak, të reduktonte shpenzimet dhe të përshtatej me një stil jetese më të kufizuar. Megjithatë, përvoja e mëparshme me vështirësitë e ndihmoi të hynte në “modalitet mbijetese” dhe të përqendrohej tek gjërat thelbësore.
Me kalimin e kohës ajo ndërtoi një rutinë të re, krijoi një jetë të re dhe u përfshi plotësisht në kërkim shkencor, duke punuar me komunitete, duke studiuar shëndetin mendor dhe duke dhënë mësim. Sipas saj, kjo përfaqëson një ndjenjë të thellë përmbushjeje.
Megjithatë, ndërsa afrohet momenti i diplomimit, ajo pranon se ndjen një lloj trishtimi. Jo vetëm për fundin e një etape, por sepse kjo eksperiencë është bërë pjesë e identitetit të saj. Frika nga e panjohura dhe ndryshimi është e pranishme, por ajo thekson se këto ndjenja janë natyrale.
Rrëfimi i saj përcjell një mesazh të fortë: ndryshimi nuk është humbje, por një mundësi për rritje. Ajo beson se gjithçka në jetë është e përkohshme dhe mund të rindërtohet, ashtu siç ka bërë ajo disa herë.
Në fund, ajo fton të gjithë të reflektojnë: ndoshta ndjenjat e pasigurisë nuk janë shenjë humbjeje, por një tregues se jemi në prag të një versioni të ri të vetes.
Burimi:https://www.psychologytoday.com/us/blog/trauma-growth-and-the-search-for-meaning/202604/the-emotional-cost-of-becoming-someone-new
Foto: Freepik.com