Sipas këtij këndvështrimi, kulturat e ndryshme kanë mënyra interesante për ta pranuar dështimin. Në kulturën Hui-Kineze përdoret termi “suanli” (酸了), që nënkupton pranimin e një situate të “hidhur” dhe vendimin për të ecur përpara kur nuk ka më zgjidhje. Një tjetër shprehje, “mei banfa”, do të thotë “nuk ka rrugë tjetër”, duke theksuar se ndonjëherë dorëzimi është zgjedhja më e arsyeshme.
Në shoqërinë moderne, presioni për sukses është i madh. Rrjetet sociale shpesh krijojnë ndjesinë se të tjerët janë gjithmonë më të suksesshëm, duke bërë që shumë njerëz të ndihen të dështuar. Kjo ndjenjë përforcohet edhe nga pritshmëritë e larta që vendosen që në moshë të vogël, ku të rinjtë rriten me idenë se mund të bëhen “çfarë të duan”, pa u përballur shpesh me realitetin e vështirësive.
Psikologët theksojnë se dështimi nuk duhet parë si një mangësi personale, por si pjesë e procesit të zhvillimit. Sipas psikologut evolucionar Glenn Geher, njerëzit më të suksesshëm janë shpesh ata që kanë dështuar më shumë, pasi përballja me vështirësitë i bën më të fortë dhe më rezistentë ndaj sfidave të ardhshme.
Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë edhe për rrezikun e romantizimit të dështimit. Jo çdo dështim ka një “anë të mirë” apo një mësim të madh. Ndonjëherë, dështimi është thjesht një fakt i jetës. Ajo që ka rëndësi është të mos ngecim në të, por të mësojmë, të përshtatemi dhe të vazhdojmë përpara.
Në fund, mesazhi është i qartë: dështimi nuk është fundi i rrugës, por një pjesë e pashmangshme e saj. Pranimi i tij dhe aftësia për të ecur përpara janë ato që bëjnë diferencën.
Burimi;https://www.psychologytoday.com/us/blog/brainstorm/202604/successful-people-fail-the-most
Foto; Freepik.com