“Fernweh”, dëshira për vende të largëta që nuk do të thotë domosdoshmërisht se doni të ikni

Të shihni një shtëpi të vetmuar buzë rrugës, një far pranë detit, një vilë të vogël në Irlandë apo një apartament mbi një librari dhe, për disa çaste, të imagjinoni jetën tuaj aty. Për shumë njerëz, kjo ndjesi shoqërohet me pyetje të heshtura: “A kam zgjedhur rrugën e gabuar?” ose “A do të isha më i lumtur diku tjetër?”

Por psikologët dhe shkrimtarët që trajtojnë këtë përvojë sugjerojnë se një ndjesi e tillë nuk duhet parë domosdoshmërisht si pakënaqësi me jetën aktuale. Në gjermanisht, ekziston fjala “fernweh”, e cila nënkupton një mall ose dëshirë për vende të largëta. Fjalë për fjalë, ajo përkthehet si “dhimbje e largësisë” dhe shpesh konsiderohet e kundërta e mallit për shtëpinë.

Ndryshe nga dëshira e drejtpërdrejtë për t’u larguar apo për të ndryshuar vendbanim, “fernweh” përshkruan atë ndjesinë e ëmbël dhe kalimtare që të zgjon një peizazh, një qytet i panjohur apo një skenë e zakonshme e parë nga larg.

Shpesh, njerëzit priren ta trajtojnë mallin për një jetë tjetër si një shenjë se diçka nuk shkon në të tashmen e tyre. Fantazitë për një kasolle në pyll, një shtëpi buzë detit apo një jetë të qetë në një ishull të vogël mund të interpretohen si dëshirë për arratisje.

Megjithatë, “fernweh” mund të ketë një kuptim tjetër. Kjo ndjesi nuk është gjithmonë plan, pendesë apo pakënaqësi. Ajo mund të jetë thjesht një mënyrë përmes së cilës imagjinata eksploron mundësi të reja, pa kërkuar që njeriu të heqë dorë nga jeta që ka ndërtuar.

Personi që imagjinon veten në një far, në një tren drejt një qyteti të panjohur apo në një apartament mbi një librari, nuk po dëshiron patjetër të braktisë jetën e tij. Ai thjesht po kujton se brenda vetes ka më shumë se një version të mundshëm të identitetit të tij.

Këto ëndrra të shkurtra mund të zgjojnë kuriozitetin, dëshirën për ndryshim, ndjenjën e mrekullisë apo nevojën për të parë të përditshmen me një këndvështrim tjetër. Në vend që të nënkuptojnë se kemi zgjedhur “adresën e gabuar”, ato mund të tregojnë se nuk kemi reshtur së imagjinuari.

Në fund, dëshira për një vend të largët nuk ka pse të jetë gjithmonë thirrje për largim. Ndonjëherë, ajo është thjesht një kujtesë se jeta mund të jetë më e gjerë se rutina që jetojmë çdo ditë.

Burimi;https://www.psychologytoday.com/us/blog/bodhisattva-wannabe/202608/the-joy-of-longing

Foto: Freepik.com